ترس از جنگ یا اضطراب جنگ به احساس نگرانی و ترسی گفته می‌شود که ممکن است افراد به دلیل تهدید یا احتمال وقوع جنگ تجربه کنند. این نوع استرس معمولاً به اخبار و تصاویری که از درگیری‌های سیاسی و جنگ منتشر می‌شود، واکنش نشان می‌دهد. در زمان‌هایی که رسانه‌ها به جنگ می‌پردازند، این اضطراب ممکن است بیشتر شود. علائم اضطراب جنگ شامل افزایش ضربان قلب، حالت تهوع، سرگیجه، اختلال در خواب و بروز کابوس‌های شبانه است.

برای مدیریت این اضطراب، چند روش مؤثر وجود دارد که می‌تواند به کاهش استرس کمک کند. یکی از این روش‌ها، محدود کردن زمان تماشای اخبار جنگ است. همچنین، صحبت کردن با عزیزان و دوستان می‌تواند به تسکین احساسات منفی کمک کند.تمرین تنفس دیافراگمی؛ ۴ ثانیه دم، ۴ ثانیه نگه‌داشتن نفس، ۴ ثانیه بازدم. این حرکت را چند بار در روز انجام دهید.ورزش سبک روزانه مثل پیاده‌روی، اضطراب را به‌طور طبیعی کاهش می‌دهد. 

علائم استرس جنگ غالباً با افکار نگران‌کننده و نشانه‌های جسمی اضطراب همراه است و می‌تواند تا حدی شبیه به اختلالات اضطرابی باشد. برخی از این علائم شامل بیداری‌های مکرر در شب، بی‌قراری، مشکلات تمرکز، کابوس‌ها، نگرانی درباره آینده، افزایش ضربان قلب، حالت تهوع، سرگیجه و حملات پانیک است.

اگر احساس می‌کنید که اضطراب ناشی از اخبار جنگ بیش از حد تحمل شما است، مهم است که به یک متخصص مراجعه کنید. نشانه‌هایی مثل اختلال جدی در خواب یا اشتها، ناتوانی در تمرکز، بروز حملات پانیک، احساس ناامیدی یا افکار خودآزاری و همچنین پرخاشگری یا گریه‌های مکرر می‌تواند نشانه نیاز به کمک باشد.

چگونه با کودکان درباره جنگ حرف بزنیم

وقوع جنگ برای همه افراد یک تجربه بسیار استرس‌زا به شمار می‌آید. اخبار مربوط به این وقایع در رسانه‌ها به طور مداوم پخش می‌شود و معمولاً بحث درباره آن در میان خانواده‌ها نیز رایج است. کودکان، به خصوص زمانی که این اخبار را از افراد نزدیک یا در محیط‌های آشنا می‌شنوند یا تصاویری از آن می‌بینند، ممکن است احساس اضطراب و نگرانی کنند. والدین نیز ممکن است در مواجهه با این موضوع دچار سردرگمی و ناراحتی شوند. اما مهم است که کودکان و نوجوانان را تنها با ترس‌هایشان رها نکنیم. بنابراین، اختصاص زمان برای گوش دادن و صحبت در مورد نگرانی‌های آنها می‌تواند به آنها کمک کند احساس آرامش و کنترل بیشتری داشته باشند.

برای آغاز این گفتگو، لازم است که به احساسات و افکار کودکان توجه کنیم و با توجه به سن و درک آنها، صحبت کنیم. در نظر داشته باشید که ممکن است بیان احساسات برای کودکان آسان نباشد و آنها نتوانند به خوبی نگرانی‌های خود را توصیف کنند. بنابراین، بهتر است به آنها زمان بدهیم تا با کلمات خود درباره تجربیاتشان صحبت کنند و ما هم آماده باشیم که به دقت گوش دهیم. وقتی گفتگو به پایان می‌رسد، مهم است که مطمئن شویم کودک در حالت پریشانی باقی نمی‌ماند. همچنین، با دقت به زبان بدن و نحوه تنفس آنها توجه کنیم تا بتوانیم سطح اضطرابشان را ارزیابی کنیم و به آنها کمک کنیم تا احساس امنیت بیشتری داشته باشند.

هدف اصلی مشاوره روانشناسی در زمان جنگ، حمایت از افرادی است که با تجربیات تلخ و آسیب‌زا رو به‌رو شده‌اند.اگر به مشاوره نیاز دارید، می‌توانید از خدمات آنلاین روانشناس دکتر فرزانه قادر پور استفاده کنید.

روش های مقابله با اضطراب جنگ